شبکه خبر، گروه استانها: هنوز خورشید به میانه آسمان نرسیده است؛ اما خیابانهای یاسوج و شهرهای مختلف کهگیلویه و بویراحمد دیگر شباهتی به روزهای عادی ندارند، نسیم ملایمی که از دامنههای زاگرس میوزد، پرچمهای سیاه و سرخ را در هوا به رقص درمیآورد و صدای «لبیک یا حسین» از دور و نزدیک درهم میآمیزد؛ گویی اینجا دیگر خیابان نیست، بخشی از همان مسیر جاودانه نجف تا کربلاست.
مردم آمدهاند؛ نه برای یک راهپیمایی ساده، بلکه برای تجدید عهد. آمدهاند تا بگویند اگر جسمهایشان از قافله میلیونی اربعین جا مانده، دلهایشان سالهاست در بینالحرمین خانه دارد.
پیرمردی با عصا، کودکی بر دوش پدر، مادری که دست دختر خردسالش را گرفته، نوجوانان دهه هشتادی با سربندهای «یا حسین» و «یا زینب»، جوانانی که پرچمهای سرخ «یالثارات الحسین» را بر دوش دارند و بانوانی که با چشمانی اشکبار زیارت اربعین را زمزمه میکنند، همه در یک مسیر گرد هم آمدهاند؛ مسیری که مقصدش نه پایان خیابان، بلکه کربلای دلهاست.
امروز، کهگیلویه و بویراحمد تنها میزبان جاماندگان اربعین نیست؛ میزبان روایتی از عشق، خدمت، همدلی و وفاداری است؛ روایتی که هر قدم آن بوی اخلاص میدهد.
وقتی خیابانها رنگ کربلا گرفت
هرچه ساعت به آغاز مراسم نزدیکتر میشود، جمعیت فشردهتر میشود.
پرچمهای «یا حسین»، «یا ابوالفضل»، «یالثارات الحسین» و بیرقهای سیاه، آسمان شهر را رنگ دیگری بخشیدهاند.
بلندگوها نوای «هذا حسین بالعراء» را پخش میکنند و صدای گریه کودکی که روی شانه پدرش نشسته، با زمزمه زیارت اربعین بانویی سالخورده درهم میآمیزد.
هیچکس عجلهای برای رسیدن ندارد؛ مقصد، همین مسیر است.
اینجا پیرمردی با گامهای آرام قدم برمیدارد تا از قافله عشق عقب نماند و چند قدم آنطرفتر نوجوانی بطری آب خنکی را به دست رهگذری میدهد که از گرمای هوا خسته شده است.
گویی همه آمدهاند تا سهمی در این میهمانی داشته باشند؛ یکی با قدمهایش، دیگری با اشکهایش و آن دیگری با لیوانی چای.
پرچمهای سرخ؛ روایت خونخواهی و استمرار راه عاشورا
در میان انبوه جمعیت، پرچمهای سرخ «یالثارات الحسین» بیش از هر چیز نگاهها را به خود جلب میکند.
باد، پارچههای سرخ را در آسمان شهر به حرکت درمیآورد؛ گویی هر پرچم، روایتی از عاشورا را با خود حمل میکند.
«محمد رضایی» که با نامی مستعار با شبکه خبر همقدم شده است، پرچم را محکمتر در دست میگیرد و میگوید: «این نوشته برای ما فقط یک شعار نیست؛ عهدی است که هر سال با امام حسین(ع) تازه میکنیم. یعنی ظلم رفتنی است و راه حق باقی میماند.»
کمی آنطرفتر، نوجوانی که شاید هنوز هجده سال هم نداشته باشد، پرچم کوچکی را بر دوش انداخته و همصدا با جمعیت نوحه میخواند.
او میگوید: «دوست داشتم امسال در مسیر نجف تا کربلا باشم؛ اما امروز احساس میکنم همین خیابانها هم بوی بینالحرمین میدهد.»
قدمهایی به نیابت از رهبر شهید امت؛ عهدی که پایان ندارد
در میان سیل جمعیت، تنها پرچمهای حسینی نیست که دیده میشود.
قابهایی از تصاویر شهدای مقاومت نیز بر دستان مردم نقش بسته است؛ تصاویری که برای بسیاری، ادامه همان مکتب عاشوراست.
«سعید مرادی» که تصویر یکی از شهدای مقاومت را در دست گرفته، میگوید: امروز آمدهایم تا به نیابت از رهبر شهید امت و همه شهیدانی که جان خود را در راه اسلام و عزت مسلمانان فدا کردند، قدم برداریم. این راه، تنها یک پیادهروی نیست؛ تجدید عهد با آرمانهایی است که با خون شهدا زنده مانده است.
بانویی که همراه سه فرزندش در مسیر حرکت میکند نیز میگوید: فرزندانم باید بدانند که شهادت پایان راه نیست. آمدهایم تا به نیابت از شهدا بگوییم پرچمی که آنان برافراشتند، بر زمین نخواهد ماند.
در میان شعارها، برخی از شرکتکنندگان معتقدند این حضور گسترده، پاسخی روشن به تهدیدها و فشارهای دشمنان علیه ملت ایران و جریان مقاومت است.
«مهدی احمدی» با نام مستعار میگوید: هر بار که از تهدید سخن گفته میشود، مردم با حضورشان پاسخ میدهند. عشق به امام حسین(ع) با تهدید خاموش نمیشود؛ امروز این اجتماع، پیام ایستادگی و وفاداری به راه عاشوراست.
در این لحظات، شعار «هیهات منا الذله» از دل جمعیت برمیخیزد و صدها صدا در کنار هم، یک پیام را تکرار میکنند؛ راه حسین(ع) همچنان زنده است.
از پیرمردهای عصا به دست تا دهه هشتادیهایی که پرچمدار آیندهاند
اینجا هیچ نسلی غایب نیست.
پیرمردی با موهای سپید، عصا به دست، آرامآرام قدم برمیدارد و هر چند دقیقه برای نفسی تازه میایستد؛ اما حاضر نیست مسیر را ترک کند.
«غلامحسین کریمی» میگوید: «اگر پاهایم توان گذشته را ندارد، دلم هنوز جوان است. تا جان در بدن دارم، برای حسین(ع) قدم برمیدارم.»
چند قدم جلوتر، دختران نوجوان با چادرهای مشکی و پسران دهه هشتادی با سربندهای «یا حسین» و «یا زینب» در کنار خانوادههایشان حرکت میکنند.
نسلی که شاید جنگ را ندیده، اما روایت ایثار، مقاومت و عاشورا را از پدران و مادران خود به ارث برده و امروز آمده است تا سهم خود را از این مسیر ادا کند.
دیدگاهها